Het starten met een eigen onderneming komt wel eens neer op een ‘kip of ei-verhaal’, waarmee ik bedoel dat er niet altijd een logische of lineair stappenplan is. Zes weken geleden stapte ik binnen bij de KvK en heb ik mij ingeschreven in het handelsregister. Uiteraard was ik toen al goed voorbereid: plan geschreven, urenlang informatie uitgezocht en verschillende webinars gekeken. Goed beslagen betrad ik het ijs en hoorde ik mijzelf de mevrouw van de KvK uitleggen dat alles in het leven, ook ondernemen, te maken had met wat er eerder op Aarde was: de kip of het ei?

Zes weken geleden was het namelijk mijn doel om een domeinnaam en webhostingpakket aan te schaffen. Om die te kunnen betalen had ik een (zakelijk) rekeningnummer nodig, maar om die te bemachtigen had ik eerst een KvK-nummer nodig. Het inschrijfgeld voor de KvK wilde ik betalen vanaf mijn zakelijk rekening ten einde administatieve verwarring te voorkomen. Eerst moest ik met mijn persoonlijke rekening de kip kopen alvorens het eieren kon gaan leggen.

In de maanden voorafgaand aan dit voorval heb ik menigmaal zitten zuchten bij de afwijzingen die ik op mijn sollicitaties ontving. Voor traineeships was ik ‘te ervaren’ (wat dat ook moge betekenen) en voor juniorfuncties was ik zogenaamd ‘te onervaren’. Hoe bouwt men ervaring op? Juist ja, door aangenomen te worden.

Onlangs zat ik met Floor aan tafel en begon ik uit te leggen dat opdrachten verwerven verdacht veel lijkt op solliciteren of met je zakelijke rekening trachten je KvK-inschrijving te betalen. Je hebt immers een portfolio nodig om aan opdrachtgevers te kunnen laten zien. Hoe verkrijg je een portfolio? Inderdaad, je snapt ‘m. ‘Wat was er eerder? De kip of het ei?’ Zei ik tegen Floor in een poging mijn aloude probleem toe te lichten. Floor wist het antwoord wel: ‘Dat is nogal logisch natuurlijk. Het reptiel.’